->
siyah beyaz tuşlarında piyanomun
seni çalıyorum şimdi
çaldıkça çoğalıyorsun odada
sen arttıkça ben kayboluyorum
seni doÄŸuruyorum geceye
adını koyuyorum aya bakarak
her ÅŸey sen oluyor her yer sen
ben ölüyorum
sesini duyuyorum rüyalarımda
gözlerimi kamaştırıyor ışığın
rüzgar sen gibi dokunuyor bana
ben doÄŸuyorum
duymak istediklerimi söylemiyorsun hiç
dokunmuyorsun bana
sen gibi bir şimşek çakıyor
tam kalbime düşüyor yıldırımı
ben gidiyorum
Özdemir ASAF
Aşık olmadan aşkı yazma derlerdi hep.
DoÄŸruymuÅŸ meÄŸer.
Bundan önce yazdığım şiirler:
AÅŸka kilometrelerce uzak,
Aşk fısıltılarından da uzak mesafelermiş.
Tanıdım ve bildim aşkı!
AÅŸk:
Geceleyin asırlık yerinde duran,
Bir yıldızı,kaydırmaya çalışıp,
Senle birlikte olmaya dair,
Dilekler tutmakmış.
Kurtulmak ümidiyle,
Kirpiklerine tutunup,
Engin mavilikte boğulmakmış,aşk.
Bile bile ellerini,
Ateşe sunmakmış.
Bırakınca kor yumakları,
Yanmakmış, aşk.
Hüzün ve hicran üstüne
Yazdığım tüm şiirler yalanmış.
Hicranı hiç görmemişim.
Hüznü de hiç yaşamışım.
Hicran:
Her ÅŸeyin senle yitip gitmesi
Hüzün hüzün ise:
Göz yaşlarımın,yokluğunda,
Aşkını ilan etmesi.
Kim bilir belki de,
Belki de: yanağımdan süzülüp
Çorak toprağa,
Mecnun gibi düşmesi.
Tanıdım ve bildim aşkı!
AÅŸk:
SENSİN!
Ben henüz sensiz yapamıyorum
El ele aşıklar geçiyor bazen
Kızın saçı sana benziyorsa yüzümü çeviriyorum.
Her adam bana benziyor
Biraz hassas kaybetmeyi kabullenmiÅŸ.
Her kadın sana benziyor.
Unutkan,yorgun,boÅŸver
Bu gece,dün gece
Gecelerce,günlerce
Ben henüz
Sensiz yapamıyorum…
Erhan GÜLERYÜZ.
hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan
koşar gibi yürüyüşün
karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün
hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın
karanlık boşluklarında akıp giderken zaman
adımla nasıl berabersem öylece beraberiz
seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye
gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat
koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz
ve sonra her zaman her ölümlüye
aynı şartlar altında kısmet olmıyan
gerçekleri görmenin aydınlığı alınlarımızda
hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın
Atilla İLHAN